woensdag 30 januari 2013

V van Villa Suku

Mocht ik nog in het hoge noorden wonen (en daarmee bedoel ik België) dan zou een reis naar Bali zowat het meest exotische zijn dat ik me kon voorstellen.
Als je echter bij Bali om de hoek woont dan wordt het al heel wat minder exotisch maar toch iets om erg naar uit te kijken, voornamelijk om weg te zijn van onze betonnen jungle voor een tijdje.

Om de hoek is natuurlijk een relatief begrip, het is anderhalf uur vliegen van Jakarta en op die tijd stonden wij bijna van Göteborg in Brussel ...


Wij zijn extreem laat in het voorbereiden van onze reizen en vroegboekkortingen zullen dus nooit ons deel zijn. Gelukkig hebben we vrienden die alvast iets vroeger beginnen plannen en dankzij hen was Villa Suku voor 10 fantastische dagen van ons. "Ons" dat zijn onze Amerikaanse Tokio-vrienden met zijn drietjes en wij, de Bosschi's, met zijn viertjes (al moest J nog een aantal dagen werken alvorens hij de bende kon vervolledigen ...).

De eerste kennismaking met Bali was een ontgoocheling, de weg van de luchthaven naar onze villa was even smerig, even druk, even drukkend warm als Jakarta ... help!
Maar eenmaal we aan de villa waren, op het eind van een doodlopend straatje, begon mijn vakantiegevoel terug te komen. 

Onze poort, in de verre verte de "echte" straat.
Villa Suku gaf me het gevoel; wow, dit heb ik niet verdiend ... en wow, dit ben ik niet gewoon.
Ik laat de beelden voor zich spreken.
De voordeur
Onze eigen Ganesha.
De woonkamer en eetkamer
Ideale plaats voor middagdutjes
De keuken
De slaapkamers op een rijtje
Een slaapkamer
Douchen was zalig!
zicht vanuit de slaapkamer naar de tuin
De decoratie maakte het helemaal af ...
onze huisgenoten
het zat hem in de details 
Jackpot zou ik zeggen! 
Op een kwartiertje stappen van de zee, op 10 minuten stappen van de winkelstraten en restaurants. Niet dat we veel gestapt hebben, warm en vochtig weer en goedkope taxi's zijn een goeie combinatie.
Dag 1 konden we niet afsluiten zonder eens dag te zeggen tegen de zee en daarna naar de supermarkt om de ijskast te vullen met drank en lekkers alvorens het vliegtuig vanuit Tokio landde en we onze vrienden na 6 maand terug eens een goeie Belgische knuffel konden geven.

D&L en het warme water.
Tijd om met Otje te wandelen dus sampai jumpa lagi en kus van mij!

woensdag 23 januari 2013

snelle update

Even een snelle update want de laatste maand was er niet echt veel tijd om jullie op de hoogte te houden van mijn wel en wee ... en wel hierdoor:

Reden 1: 
Eindelijk, ja eindelijk, na 6 maanden is onze container toegekomen en kunnen we van Jakarta onze thuis maken. De meer dan 300 dozen zijn bijna allemaal uitgepakt en een deel ervan zijn alweer gevuld met spulletjes om weg te schenken; aan de Nederlandse Internationale School, aan een kleinschalig weeshuis voor babytjes en via de school van D&L ook aan nog wat andere organisaties. 


Reden 2: 
We zijn 3 weken in Bali geweest! Als je dan al om de hoek woont en vrienden uit Tokio en Zweden komen ook richting Bali dan is de keuze snel gemaakt. Dat betekent wel dat we onze familie in België pas binnen een half jaar gaan terug zien en ook al maakt Skype veel goed toch gaat er niks boven wat lijfelijk contact :-) Meer Bali nieuws en foto's volgen ...

Strand overdag
nu en dan wat cultuur
en nog meer strand om de dag af te sluiten

Reden 3:
Het leven in Indonesië is sowieso al een opeenvolging van het overwinnen van de onlogica des levens dus veel gecompliceerder kan het niet meer worden door nog een hond in huis te nemen.
Otje (dank je voor de naamkeuze Hannelore) is een 8 maanden (en 24 kg) jonge golden retriever puppy. Hij zorgt ervoor dat ik heel wat minder tijd heb om te bloggen.

Otje en de watersproeiers

Reden 4:
An & Roger zijn, nadat we een paar dagen op Bali samen doorgebracht hadden, ook nog een weekje onze logeerkamer komen uittesten. Het was zalig om wat tijd met hen door te brengen.
Over onze uitstapjes volgt ook nog wel tekst en uitleg.

oude, jammergenoeg vervallen, pakhuizen uit de tijd van de VOC

Reden 5:
Het regenseizoen is bijna op zijn hoogtepunt, dat betekent nog langer in de auto zitten op weg naar of van ergens. Gelukkig zijn we tot nu toe gespaard gebleven van de grote overstromingen die meer dan de helft van Jakarta onder water gezet hebben. De grond is overal verzadigd dus telkens het regent blijft het water gewoon op het gazon staan, tot grote vreugde van Otje die we dan ook elke dag moeten douchen. We hebben ondertussen nog meer waterschade aan ons huis en reparaties op "Indonesische wijze" dat houdt in dat de schade gewoon overschilderd wordt in dezelfde kleur als de rest van het plafond of muur. 
Het kleine gat in de dakgoot ... 
Dus tot ik eens wat meer tijd heb, ondertussen sampai jumpa lagi en kus van mij!