Daan zei; "ik ben graag in Kaprijke en ik ben graag in Jakarta maar dat stuk ertussen wil ik niet". En 'dat stuk' dat is de reis van 27 uur ... zolang er geen teletijdmachine is kunnen we er niet onderuit.
Brussel-Helsinki-Singapore-Jakarta, we hebben het weer achter de rug. Ik heb (maar) 2 keer moeten overgeven op het vliegtuig, normaal gezien ben ik een gemakkelijke reiziger maar dit maal had ik knagende hoofdpijn en was misselijk van Brussel tot in Jakarta. Wat was ik blij dat ik niet meer met twee peuters/kleuters onderweg ben. Lisa had genoeg aan één woord om me te voorzien van een lading kotszakjes.
We zijn dus terug thuis maar lijden aan desynchronosis, of in gewone mensentaal; een joekel van een jetlag!
Maandag was middernacht gepasseerd (dus theoretisch was het al dinsdag) tegen dat we in ons bed lagen en een paar uur later waren D&L al paraat om op de schoolbus te stappen rond 6.30 (petje af voor hen!). Ikzelf heb mijn hoofd dan nog eventjes op mijn kussen gelegd, nog eventjes maar ... om dan kwart voor een in de namiddag wakker te worden. Daan en Lisa zijn redelijk fris van school thuisgekomen. Ik heb nog een powernap van een kleine 40 minuten moeten doen rond 4 uur in de namiddag en rond 9 uur 's avonds lag iedereen al weer in bed.
Lisa was deze nacht om 2 uur al klaarwakker en is dan iets voor 5 maar gaan wandelen met Otje in onze straat. Ze is maar 1 rat, 1 grote hagedis/gekko en een tiental kakkerlakken tegengekomen. Toen ik om half zes opstond was ze al gedouched en klaar voor een nieuwe schooldag!
Vandaag heb ik me druk bezig gehouden met boodschappen doen, facturen betalen, koffers legen, ... en de hele tijd met het gevoel dat er wattenbollen in mijn hoofd zitten.
Nu, er is maar een manier om er vanaf te geraken; uitzweten ...
Ondertussen, sampai jumpa lagi en kus van mij.
PS: ik slaag er zelfs niet in om een foto bij te voegen ... mijn wattenbollenIQ laat dat niet toe :-)
