Koppijn, niet te doen

De titel is ondertussen al verleden tijd want op het moment van mijn migraineaanval is bloggen wel het laatste waar ik aan denk. Zo snel mogelijk mijn medicatie nemen en in mijn bed om het ergste weg te slapen. Elke minuut in wakkere toestand is er eentje waar ik misselijker en misselijker word van de hoofdpijn om uiteindelijk boven de WC-pot te belanden en mijn ziel uit mijn lijf te kotsen. Gelukkig weten Daan en Lisa dat ik nu en dan eens "onaanspreekbaar" ben en dat het dan menens is. Dus gisterenavond om 7 uur vertrok ik al naar mijn bed na nog tegen hen te hebben gezegd dat Daan om 8 uur in zijn bed moest en Lisa om half tien haar licht moest uit doen.

Toen ik om half twee vannacht eventjes wakker werd was het stil in huis maar in Lisa's kamer brandde het licht nog ... yep, er lag nog eentje te lezen. Boos kon ik niet zijn, daarvoor was ik nog te ziek (en ik herken er mezelf misschien wel een beetje in).

Na 12 uur slapen ben ik deze ochtend opgestaan, doodmoe want een migraineaanval "wegslapen" dat is hard werken en ik voelde direct dat het beestje er nog steeds zat, daar net boven mijn ogen. Klaar om zijn klauwen terug uit te slaan.

Dus Daan en Lisa klaargemaakt voor school en daarna direct weer een dosis medicijn en terug in mijn bed. Toen ik dan vanmiddag om 1 uur terug wakker was het beestje zo goed als weg. Zoals gewoonlijk had ik nu wel een hoofd vol wattenbollekes ipv hersenen. Chocolademuffins gemaakt ... zonder chocolade, mijn afwasmachine laten draaien zonder afwasblokje. Ik weet dus perfect hoe beginnende dementie aanvoelt ...

We zijn nu alweer 10 uur verder en ook de wattekes zijn langzaam aan het verdwijnen. En Lisa was na 5 minuten in haar bed al in dromenland.

Morgen is het de laatste dag van het schooljaar, daarna begint de kerstvakantie!

Sayonara en kus van mij.