Begonnen met 5 km een paar keer per week, dan bijna elke ochtend, dan afwisselend met 10 km. Eenmaal die 10 een dagelijkse bezigheid waren kwamen daar dan een halve marathon bij in het weekend. En deze zomer zijn eerste marathon in België.
Nu we in Jakarta wonen wordt lopen natuurlijk niet geschrapt van het menu. Joris heeft moeten toegeven aan vaker op de loopband lopen want je hier op straat is het de wet van de sterkste en als voetganger sta je helemaal onderaan in de pikorde. Zonder voetpaden, oversteekplaatsen en waar verkeerslichten enkel als decoratief beschouwd worden is "een-verstand-op-nul-en-blik-op-oneindig-looprondje" de ideale formule voor een kort leven.
Tel daar dan nog eens de weersomstandigheden bij op; temperaturen rond de 33 graden Celsius en een luchtvochtigheid van om en bij de 70% en dan is het werkelijk petje af voor de lopende mensheid onder ons.
Om toch nu en dan eens buiten te kunnen lopen staat hij op op voor mij onmenselijk vroege uren en heeft vaak al een halve marathon in de benen alvorens ik uit mijn bed duikel 's ochtends. En neen, mijn ochtend begint niet na de lunch! Toen ik vanochtend wakker werd rond 8.30 was Joris al een tijdje terug van de "Adidas King of the road Jakarta", een loop van 16,8 km ten westen of Jakarta.
En voor deze medaille was hij om 4.00 (ja, midden in de nacht) uit zijn bed gekropen en heeft bijna een uur in de auto gezeten om tijdig aan de start (om 5.30) te verschijnen! Je moet me vergeven dat ik niet aan de zijlijn stond om foto's te maken, mijn biologische klok is echt niet afgesteld voor zo iets.
Maar dat neemt niet weg dat ik ongelooflijk trots ben op de liefde van mijn leven en helemaal weg ben van zijn adonis lichaam dat hij door al dat sporten gekregen heeft :-)
Sampai jumpa lagi en kus van mij!
Ik ben trots op jouw papa!
BeantwoordenVerwijderen