Weg uit Jakarta

Op tijd en stond moet je even weg uit Jakarta, weg van de drukte, het lawaai, het stof ...

Dus zijn we zaterdag gaan wandelen in de bergen van Sentul, een grote 40 km ten zuiden van Jakarta.
Om de grote hitte en het drukste verkeer te vermijden vertrokken we al om 6 uur 's ochtends, niet echt een hit in de ogen van D (die een verschrikkelijk ochtendhumeur heeft) en L (die nu slaapt als een echte tiener en dus voor 11 uur niet uit haar bed rolt tijdens de weekends).

Ochtenddauw ... iets wat D&L niet vaak willen zien :-)

Deze trektochten worden georganiseerd door een organisatie die de plaatselijke bevolking betrekt in deze vorm van toerisme. 50% van de inkomsten vloeit terug naar de Sentul gemeenschap door het opleiden en aanwerven van plaatselijke gidsen, bouwen van bruggen en irrigatie systemen, kleuterklasjes in de dorpen, ...

Plaats van afspraak is aan het eerste tankstation na de snelweg en dan rij je in colonne nog een half uur langs wegen en wegeltjes waar je het liefst geen tegenliggers tegenkomt, door mini gehuchtjes waar mensen en dieren net aan de straatkant leven.

Nog geen 8 uur 's ochtends en de eerste oogst ligt al klaar; citroengras.

Een riviertje dat een rivier wordt tijdens het regenseizoen.  

Overal waar je kijkt zie je rijstvelden.

Rivier

Aan de ene kant van deze brug; de onbewoonde wereld, aan de andere kant het einde van de beschaving.

Het klimmen begint.

En ik helemaal in extase ... pluimvee!

Het is toch nog wennen om exotisch fruit gewoon in het wild te zien groeien. 

De meeste kippen hier lopen enorm hoog op hun poten, deze leken meer op de Europese kippen.

Het schurend scharniertje?

Een geitenhok.

Met bijhorende langoorgeit.

Klimmen en rijstvelden.

Groen, groener, groenst.

Gevlochten hutten met nieuwsgierige kleuters.

Een gids vooraan, een gids achteraan en wij viertjes er tussen in.

En al iets wankeler bruggetje.

De vele riviertjes zorgen voor de bevloeiing van de rijstvelden.

En nog kippetjes :-)

Een zonnebader.

Het verzamelen van "lijm".

Het was een beetje modderig ... en dat was nog maar het begin.

Voor een halve dagtrip moet je anderhalve liter water per persoon meenemen.

Je kan jezelf natuurlijk ook wat koelte toewuiven met een bananenblad.

Het groeit en bloeit hier dat het geen naam heeft.

Links, rechts, overal mooie groene zichten.

En nog meer rijstvelden.

Het is mistig van het warme vocht in de lucht.

Door de bomen het bos/de berg zien.

Door het gras het bos/de berg zien.

Is het sneeuw in de verte?

Neen, een mijn ... geen idee wat ze daar ontginnen.

Op de top.

Zicht aan de andere kant.

En nog een andere kant.

En wij op de top, kijk eens naar Joris' T-shirt, zie je het kleine droge gedeelte aan zijn heup ...

Katoen aan de ... katoenboom.

Tussen al het groen vind je nu en dan ook wat andere kleuren.

Dit ziet er al uit als echte bergkammen.

Het oogsten van tapioca.

Ze had nog al haar vingers.

En op naar de volgende berg.

Hier had de zon de paadjes al weer gedroogd.

En er zijn nog hogere toppen dan die waar wij op stonden.

Hoogzwanger zijn is geen excuus om thuis te blijven.

Koffiebonen, cool om die in het echt te zien!

En de bananenbloem!

Aan het vissen op kleine krabben (denken we).

Schuun bodembedekkerke!

Yep, nog een ananas in het wild!

Even rusten. De zwarte "olijven" zijn geitenmest ...

En wat vinden jullie van deze knapperd?

De afdaling is terug begonnen en we zien weer meer en meer rijstvelden.

En daar is de rivier terug!

Ik kwam, zag en zweette me een ongeluk!

Het was echt de moeite waard ook al had het de vorige nacht hevig geregend en waren de bergpaadjes op bepaalde momenten akelig glibberig.

Sampai jumpa lagi en kus van mij!