Stefanie schrijft het van zich af: 2013

dinsdag 26 november 2013

knokkelkoorts

Na 15 maanden in Indonesië hadden ze me te pakken, de snoodaards! En dus kan ik dengue koorts ook schrappen op mijn 'belevenissen-in-het-buitenland'-lijstje.

Het is niet dat ik niet voorzichtig ben. Ik smeer me dagelijks in met muggenzalf (DEET!), kom amper buiten, deuren en ramen blijven gesloten. Ga ik met Otje in de tuin dan sta ik als een gek met armen en benen te zwaaien om de muggen geen kans te geven om ergens op mijn lichaam te landen. En toch slagen ze er altijd in om me ergens te bijten. Zelfs door mijn kleren, zondag nog door mijn loopbroek! Die muggen vinden me een buitengewoon lekker stuk ...
Ik word er zowaar een beetje moedeloos van.

J en ik hadden er eerst zelfs een beetje lacherig over gedaan ... het was weekend en dan wil je niet ziek zijn en dus zijn we die zaterdag nog uit gaan eten, zondag ook (wat een goeie dosis paracetamol niet allemaal kan) en pas op maandag heb ik me moeten geven. Toen zei de dokter me na mijn bloedonderzoek dat het toch dengue was en het aantal witte bloedcellen en bloedplaatjes steil naar beneden ging. Ik had de 'milde' vorm en de symptomen bleven beperkt tot die van een stevige griep en ik was na iets meer dan een week weer zo goed als de oude.
Er zijn vier soorten van het dengue virus dus het goede nieuws is dat ik nu immuniteit heb tegen 1 van de 4. Minder goed nieuws is dat de volgende dengue besmetting dubbel zo hard aankomt ...

Maar er zijn ook leuke berichtjes!
De dag voor ik geveld werd was het ook UN day op de Middle School en dus was de 'enige Belg' de vlaggendrager van dienst. Wat denken jullie trouwens van haar geïmproviseerde nationale klederdracht?

En terwijl ik wacht op de volgende (dengue) muggenbeet, sampai jumpa lagi en kus van mij.

woensdag 30 oktober 2013

het regent tijdens het regenseizoen

Een grote najaarsstorm is over Europa getrokken en gelukkig zonder veel schade bij vrienden en familie.

Hier is het regenseizoen begonnen en de regen valt met bakken uit de lucht, vergezeld van een klank- en lichtspel. Ik wist dat er een bui op komst was want Otje was onrustig, zijn mooie pluimstaart hing 'halfstok' en rond lunchtijd was het ook te donker om mijn boterhammeke veilig te kunnen snijden.

Zet je volume op het luidste en speel dit filmpje dan 60 keer na elkaar af en je waant je bijna in Jakarta. Om de 'bijna' te kunnen schrappen zou je tijdens het bekijken in een sauna moeten zitten ...

D&L wisten me te vertellen dat op school verschillende bomen omgewaaid waren, de elektriciteit viel een keer of 3 uit hier thuis en na de tweede bui in de late namiddag was het ook gedaan met internet en TV voor de rest van de avond.

Dat is voor ons een gewone dag tijdens het regenseizoen. Er zijn natuurlijk een aantal variaties op deze dagen en de komende maanden zullen die hier dan ook wel eens vernoemd worden.

Gelukkig regent het niet de hele dag door, dat het gisteren 2 keer regende op 1 dag is iets wat bij de bakker om de hoek het gespreksonderwerp van de dag zou zijn. Mochten we nu een bakker om de hoek hebben ...

En dus was het droog op de UN day bij Daan op school. Het is een kleuter en lagere school met bijna 600 leerlingen die samen 60 nationaliteiten vertegenwoordigen. Veel kinderen van de USA, Australië, de omliggende Aziatisch landen Japan, Korea, China en dan natuurlijk ook Nederland. Van België was er naar goede gewoonte weer maar eentje ...

Maar hij liet het niet aan zijn hart komen en was een waardig vlaggendrager.

Volgende week ik het UN day bij Lisa, hopelijk houden ze het ook droog!

Ondertussen, sampai jumpa lagi en kus van mij.

donderdag 24 oktober 2013

Nog meer herfstvakantie

Ik wou dat ik kon zeggen dat ik dat deze wonde opgelopen heb tijdens het grenzen verleggen in mijn surfcarrière.

Ik kan zelfs niet eens beweren dat ik al liggend op een bodyboard een inschattingsfoutje maakte.

Ik stond gewoon iets te dicht bij de branding toen er een reeks grote golven kwam en ik eventjes in de 'wasmachine' terechtkwam en het strand als grof schuurpapier een schelleke vel van mijn arm af haalde.

Als verzachtende omstandigheid kan ik aanhalen dat ik net een bodyboard van een Zweeds meisje uit de branding gehaald had terwijl zij probeerde om in de sterke stroming terug op het strand te geraken. En terwijl we stonden kletsen (ooohhh wat leuk om nog eens Zweeds te praten) was het prijs. Ik had Otje aan de leiband maar hij vond een paar keer overkop gaan duidelijk niet erg. Even uitschudden en klaar was kees.

Nu kon ik bij het minste mijn arm onder mijn familieleden hun neus duwen en zeggen "zwijg, dit is erger". Tot de liefde van mijn leven 's avond ineens 4 keer door een mug gebeten werd en mijn "zwijg, dit is erger" ineens overtroffen werd door "neen, ik heb WEL vier muggenbeten".

Dat werd de running gag van de vakantie en het is moeilijk om niet in lachen uit te barsten als Daan in een discussie ineens zegt "maar Joris heeft WEL vier muggenbeten". Einde discussie.

Het is ondertussen al mooi aan het genezen en jeukt dus als de pest.

Volgende ochtend tijdens het ontbijt op ons terrasje wijst Joris naar het strand en daar loopt iets.
Fototoestel in aanslag (en in mijn pyjama) lukte het me om deze kleine kerel de pas af te snijden.

Hij ging zich dan maar snel in onze gazebo (strandhutje) verschuilen en dat levert natuurlijk een paar leuke foto's op. Hij zat daar nog steeds toen D&L een half uur later nog eens gingen kijken.

We hadden een andere toerist al een paar keer zien kitesurfen en we waren serieus onder de indruk. Maar toen ik hem een tiental minuten zag worstelen om de kite terug in de lucht te krijgen en ik me net begon af te vragen of ik hulp moest halen kwamen er 2 lokale bootjes ter redding.

En dan nog wat sfeerbeelden ...

En voor we het wisten was het al de laatste avond.
Nog een massage ...

En een avondwandeling ...

En dan als kers op de taart nog eens verse vis op de BBQ!

Terug in Jakarta en we merken dat het regenseizoen er zit aan te komen. De buien komen nu met een paar dagen tussenruimte. Gisteren hadden we het eerste goeie onweer met een ongelooflijke klank- en lichtshow en dus ook met een keer of 3 dat de elektriciteit uitviel.

Ondertussen Sampai Jumpa lagi en kus van mij.