dinsdag 26 november 2013

knokkelkoorts

Na 15 maanden in Indonesië hadden ze me te pakken, de snoodaards! En dus kan ik dengue koorts ook schrappen op mijn 'belevenissen-in-het-buitenland'-lijstje.

Het is niet dat ik niet voorzichtig ben. Ik smeer me dagelijks in met muggenzalf (DEET!), kom amper buiten, deuren en ramen blijven gesloten. Ga ik met Otje in de tuin dan sta ik als een gek met armen en benen te zwaaien om de muggen geen kans te geven om ergens op mijn lichaam te landen. En toch slagen ze er altijd in om me ergens te bijten. Zelfs door mijn kleren, zondag nog door mijn loopbroek! Die muggen vinden me een buitengewoon lekker stuk ...
Ik word er zowaar een beetje moedeloos van.

J en ik hadden er eerst zelfs een beetje lacherig over gedaan ... het was weekend en dan wil je niet ziek zijn en dus zijn we die zaterdag nog uit gaan eten, zondag ook (wat een goeie dosis paracetamol niet allemaal kan) en pas op maandag heb ik me moeten geven. Toen zei de dokter me na mijn bloedonderzoek dat het toch dengue was en het aantal witte bloedcellen en bloedplaatjes steil naar beneden ging. Ik had de 'milde' vorm en de symptomen bleven beperkt tot die van een stevige griep en ik was na iets meer dan een week weer zo goed als de oude.
Er zijn vier soorten van het dengue virus dus het goede nieuws is dat ik nu immuniteit heb tegen 1 van de 4. Minder goed nieuws is dat de volgende dengue besmetting dubbel zo hard aankomt ...

Maar er zijn ook leuke berichtjes!
De dag voor ik geveld werd was het ook UN day op de Middle School en dus was de 'enige Belg' de vlaggendrager van dienst. Wat denken jullie trouwens van haar geïmproviseerde nationale klederdracht?


En terwijl ik wacht op de volgende (dengue) muggenbeet, sampai jumpa lagi en kus van mij.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten