aftelleuuuuu

Minder dan 20 dagen en we wagen ons nog eens aan een grote, maar tijdelijke, oversteek. Tijdens het avondeten is het hier telkens van 'nog x dagen school', 'nog x dagen en we vertrekken', 'nog x dagen en we gaan naar Zweden' en 'nog x dagen en het is mijn verjaardag'.

En dus is het dringend tijd om van-alles-en-nog-wat te regelen:

- tickets voor de oversteek: check! 
Jakarta - Singapore - Helsinki - Brussel, we zullen weer lekker murw zijn tegen dat we op Zaventem landen.

- een tijdelijke thuis voor Otje: check! 
Mijn eerste idee was om Otje naar een kennel/hondenhotel te brengen maar als je de leefomstandigheden voor de Indonesische Jan-met-de-pet hier ziet dan kan je je wel voorstellen wat hun idee van 'hondenopvang' is. Een kotje van twee op twee waar Otje dag en nacht zou zitten. Dan zou hij 2 keer per dag 20 minuutjes mogen loslopen en spelen op de speelweide.

De speelweide zag er heel erg veel belovend uit. Maar de honden worden er helemaal alleen in losgelaten want met ander honden samen spelen dat lijkt toch geen goed idee volgens de eigenaars.
Onze sociale Ot zou dit echt niet fijn vinden, er is niks beters dan stokje-trek met je vrienden, niet?

Ik heb 2 van die plaatsen bezocht en op terugweg zat ik telkens met een knoop in mijn maag en pijn aan mijn hart heel erg zielig te wezen. Dit was niet goed ...
Maar ... hier komt de 'maar'. Het is goed om je hart op je tong te hebben want toen ik mijn hart luchtte tijdens een etentje voor de schoolvrijwilligers was er iemand die zei dat Otje misschien kon komen 'logeren' bij hun Bella, ook een Golden Retreiver. Dus is Otje maandag gaan kennismaken met Bella en het lijkt allemaal koek en ei tussen die twee. Alleen staat er voor Otje nog een aller-retourke naar de dierenarts op het programma volgende week want Bella is een vrouwtje!

- voor de zoveelste keer onze plafonds laten openbreken: check!
Ja het is weer zover, het plafond van de hall is weer eens omgetoverd in abstract schilderij en de muffe schimmelgeur hangt in heel het huis. Gisteren zijn ze het hele boeltje weer eens komen openbreken en deze ochtend lag er een plas op de vloer net onder het gat dat ze gemaakt hadden ... lijkt me toch iets meer dan 'condensatie' waar zij het constant proberen op steken.

- verjaardagsfeest Daan: check!
Jarig zijn op de laatste schooldag is een mooi cadeau maar op een internationale school staan de laatste weken vaak in het teken van afscheidsfeestjes ... niet de typische 'tot binnen 2 maand feestjes' maar de 'we verhuizen naar de andere kant van de wereldbol feestjes'.
Om niet te moeten concurreren met een afscheidsfeest was zijn verjaardagsfeest al vorige week zaterdag ... en een groot succes.

- koffers pakken: euuuuhhh ....
Zoals naar goede gewoonte zal dit een bezigheid zijn die uitgesteld wordt tot de avond voor het vertrek en ik kijk er nu al NIET naar uit.

Ondertussen, sampai jumpa lagi en kus van mij.

over mijn 2 zonen

Ik begrijp als jullie de wenkbrauwen fronsen bij het lezen van 'mijn twee zonen' maar hier komt het verhaal.

Daan is een schat van een kind, met een eigen willetje natuurlijk maar dan wel voor dingen waar een jongen meestal niet van wakker ligt.

Toen hij drie was woonden we in Zweden en ik kwam op een dag thuis met, in mijn ogen, een goeie vangst. T-shirts van de H&M, 2 kopen + 1 gratis; een rood/zwart gestreepte, een blauw/zwart gestreepte en een groen/zwart gestreepte. Daan kijkt me aan en zegt "ik draag geen strepen"! Vele jaren later is dit nog steeds zo, een geruit hemd is geen probleem maar de marine look is niet aan hem besteed. En hem proberen overtuigen? Begin er niet aan, het heeft geen zin.

Idem dito met zijn haar. Sinds hij klein was wist hij me altijd perfect te vertellen hoe het moest geknipt worden, dan eens korter aan de oren, iets langer hier, met piekjes daar. En elke knipbeurt wil hij het net iets anders dan de vorige keer dus moet er heel goed naar zijn wensen geluisterd worden. Kappers moeten zijn vertrouwen winnen door hem keer op keer de perfecte coupe te geven, een verkeerd geknipte lok en hij schrapt hen voor eeuwig uit zijn gratie.
De kappers mogen hier in Jakarta dan wel in totale adoratie naar zijn haar kijken, Daan kijkt recht in hun ziel en ziet dat ze nulkommanul benul hebben wat aan te vangen met zo'n kopje. En dat is de reden dat zijn laatste knipbeurt een jaar geleden was, net voor grote oversteek, en we naar Jakarta verhuisden met een zoon voorzien van een kortgeknipt, warrig gelkopje. Vandaag heb ik zoon nummer 2 met een lange, blonde krullen die niet zou misstaan in een modereportage waar zwembroeken en surfboards aan te pas komen.

Zoon nummer 1

Zoon nummer 2

De kapper in Kaprijke (een alliteratie, whoepie) is een gewaarschuwde vrouw!

Ondertussen, sampai jumpa lagi en kus van mij.

kleine spinsels op een doordeweekse dag

• We leven in een land waar er op elke straathoek een moskee te vinden is. Vijf keer per dag wordt er vanaf de minaretten opgeroepen tot gebed. Hun uurwerken zijn niet echt gesynchroniseerd en dus is het net een gigantische echo die door de stad galmt. De eerste 'salat' is bij dageraad, dat is ongeveer 2 uur voor zonsopgang en dat is vroeg, echt vroeg. J zal blij zijn dat hij deze week in Bangkok is want een van de moskeeën om de hoek heeft duidelijk nieuwe batterijtjes in hun luidsprekers. Ik was daarnet met Otje in de 'zandbak' en het was toch even schrikken toen ze van jetje begonnen geven. 

• Wat schaft de pot vandaag? Geen witloof want twee stronkjes, die beginnen verleppen aan de rand, voor de prijs van 6 euro, neen dank je. De venkel, idem. Wortels, idem. Mijn prei-broccoli soep komt in de prijsklasse van een sterrenrestaurant terecht als ik er prei van 8 euro per stuk indraai. Je zou denken dat dit tropisch klimaat ideaal is voor het kweken van groenten maar dat blijkt dus toch niet zo te zijn. Tomaten groeien te snel en krijgen dus geen tijd om hun zoete smaak te ontwikkelen. Groentjes houden van aangenaam koel tijdens de nacht en lekker zonnig en warm (niet heet) overdag. Hou dat maar in gedachten. 

• Ik ben wel fier op het kunstwerk dat we net voor ons vertrek uit Tokio op de kunstveiling van D&L's school gekocht hebben. De schroevendraaier is Lisa's bijdrage aan dit werk met titel "rebuilding Japan" (gemaakt na de Tohoku-aardbeving). 

• Zaterdag was het Pawday (Poot-dag), georganiseerd door JAAN. Zij ijveren voor het welzijn van dieren in Indonesië; ze zorgen onder andere voor de opvang van kleine makaak aapjes die anders als 'dansers' opgevoerd worden op kruispunten. Maar ook het opvangen van verlaten en verwaarloosde honden en katten, het castreren en steriliseren ... en het vinden van een goeie thuis voor deze huisdieren. Het park waar de Pawday plaats vond was een van de mooiste die ik al gezien heb hier in Jakarta (de meeste zijn de naam park niet eens waardig) maar het riviertje dat dwars door het park loopt is dus ook een open riool ... met de vuiligheid en stank die daar bij hoort.

• Op de Pawday stond een klein zwembadje, de 'puppy pool' en ook al is Otje groter dan de meeste honden die we hier in Jakarta tegenkomen toch kwam hij met zijn 11 maand in aanmerking voor een sessie pootje baden. Alhoewel, languit gaan liggen is misschien niet het pootje baden dat we in gedachten hadden. In het zwembad thuis durft hij niet, het is te groot, te diep, te blauw, ... maar dit zwembadje vond hij te gek dus zijn we zondag dan maar een babyzwembadje gaan kopen. Neen hoor, hij wordt niet verwend ;-)

• Daan en Lisa wisten me vandaag te vertellen dat er maar 21 dagen les meer zijn dit schooljaar. Ik ben duidelijk niet de enige die aan het aftellen is :-)

Sampai jumpa lagi en kus van mij!