De jetlag speelt ons nog steeds parten en om niet de hele dag als zombies rond te lopen beslisten we om na het ontbijt (brunch is hier meer op z'n plaats) een poging te ondernemen om een manège te vinden waar Lisa kan paardrijden. "Van horen zeggen" zou er een manège zijn in Yoyogi park dus duiken wij weer de metro in. De snelste route ziet er als volgt uit; metro in, 1 halte verder overstappen op trein om twee haltes verder op onze bestemming te arriveren.
Ongeveer zo is het gegaan, behalve dat we op een express trein stapten die de kleine stations links laat liggen en we dus 2 stations verder uitstapten dan we hadden gepland.
Nu ja, we moeten Tokyo nog leren kennen dus beslissen we het stukje te voet terug te lopen.
De ene schreeuwerige winkel naast de andere maar dan opeens lopen er voor ons, met mini-pasjes, twee in kimono gehulde meisjes. Dat modern en traditie hand in hand gaan was ons wel al vaker opgevallen.
Het is een van die dagen waar het even vochtig als warm is dus het zweet loopt ondertussen al langs onze ruggen alsof de niagara watervallen uit onze nek vertrekken :-)
Na een keer of vier aanwijzingen te hebben gekregen van hulpvaardige politieagenten komen we aan het park! Joepi, nu enkel nog de manège vinden.
Een indrukwekkende toegangspoort brengt ons in het duidelijk enorm grote park.
In het park staat een groot rek met een 60tal wijntonnen geschonken door de grote wijnhuizen van de Bourgogne als teken van de vriendschap tussen Frankrijk en Japan. Ik vermoed niet dat er nog wijn in zit ...
Na een uur rondlopen is er nog niemand die ons heeft kunnen zeggen waar de manège ligt en we beginnen zo lichtjes te twijfelen ... en ten slotte blijkt dat we in een park zijn dat rug aan rug ligt met het Yoyogi park.
Daan en Lisa zeggen dat ze zowat weggesmolten zijn dus brengen we hun vochtpercentage weer op punt met een rustpauze met een ijsje. Joris zijn ijsje was gewoon geschaafd ijs waar je een siroop naar keuze op kon gieten om er een smaakje aan te geven. Dorstlessend was het wel!
Met vernieuwde krachten zijn we het Yoyogi park ingetrokken maar ook dan heeft het nog een uur geduurd alvorens we iemand tegenkwamen die ons wist te vertellen waar de manège was!
Bleek de manège niet IN het park te liggen maar AAN het park en maar ongeveer 1 km van de plaats waar we het eerste park waren ingegaan. We waren dus zo goed als rond de twee parken gegaan om ons eindpunt zowat naast ons beginpunt te vinden!
We waren nog van plan om naar het vuurwerk te gaan kijken vanavond in de haven van Tokyo maar we waren alle vier zo murw dat we naar huis gegaan zijn om nog eventjes een uurtje in het zwembad te bekomen van ons avontuur en hebben ons daarna nog getrakteerd op een lekkere pizza hier om de hoek!
Sayonara en kus van mij!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten