de B; van break en beven en bad en borst

Zelf al hebben we hier toch zeker 1 keer per uur een naschok toch gaat het leven zijn gang, de washoop wordt steeds hoger, de klodden stof beginnen groteske afmetingen aan te nemen en de spullen die niet in de vaatwasmachine passen stapelen zich op op het aanrecht.

Om de huishoudelijke taken wat aangenaam te maken ga ik dus telkens ik langs mijn computer moet passeren enkele regels schrijven ...

Deze ochtend nog eens langs de supermarkt gepasseerd en er was melk en brood dus kunnen we weer een dagje verder. Ik ga er van uit dat als ik elke ochtend eens binnenspring we wel geen problemen zullen krijgen met een persoonlijke lege voorraadkast.

Al zijn er wel veel lege rekken, dan voornamelijk in de namiddag wat anders nooit het geval was.

Gisterenavond hebben we nog een mail gekregen van de directeur van TIS, Daan en Lisas school, dat de school de rest van de week gesloten zal blijven. Volgende week is het hier dan een weekje Spring Break, lentevakantie, (zoals de krokusvakantie in België) dus zijn D&L twee volle weken thuis.

We zijn nog steeds alle vier zeeziek en ik heb het gevoel dat Tokyo afhelt naar een kant. Maar in welke richting ik ook ga, Tokyo helt altijd af naar rechts dus ik vermoed dat mijn evenwichtsorgaan een beetje in de war is.

Daan lag deze morgen in het bad en ik had al een paar keer gezegd dat hij geen tsunami's mocht veroorzaken in de badkamer; het zou niet de eerste keer zijn dat zijn wasbeurt eindigt met meer water naast dan in het bad. En toen kwam nog eens een serieuze naschok en hoorde ik hem roepen; "tsunami, maar het is niet mijn schuld!"

Ik ben blij dat zowel Daan als Lisa de schok van vrijdag zo goed verwerkt hebben. Het zal er ook wel mee te maken hebben dat zowel Joris als ik niet in hysterie uitbarsten telkens er een naschok is; we zorgen er wel voor dat ze (voorlopig) nooit alleen zijn; niet in het appartement en niet buiten maar voor de rest doen we zo normaal mogelijk.

En dan zijn zowat alle B's de revue gepasseerd behalve borst.

Wel, al is het door de aardbeving soms wel eventjes uit ons gedachten geweest toch beheerst het ons leven momenteel meer dan de schaal van Richter; sinds vorige week dinsdag weet ik dat ik borstkanker heb. Mijn linkerborst.

Volgens de oncologe nog in een heel vroeg stadium en dus ga ik morgen onder de scanner (MRI) zodat ze precies kunnen bepalen in welk deel van mijn borst die snoodaards van gemuteerde cellen zitten. Donderdag hebben Joris en ik dan een gesprek met de chirurg; dan gaan we weten of ze een taartspiesje van mijn borst gaan wegsnijden of de hele taart ...

(Joris las dit stukje in avant première en zei dat jullie zouden denken dat ik dit allemaal nogal lichtjes op pak maar in een hoekje zitten treuren helpt ook niet en mijn blog is nu eenmaal "Stefanie schrijft het van zich af".)

Maar voor de B komt de A dus ga ik me nu terugtrekken in de keuken waar ik aspergesoep aan het maken ben want er was niemand asperges aan het hamsteren dus die waren in de reclame!

Sayonara en kus van mij.