Eindelijk is er wat rust teruggekeerd in ons Tokyo-leven.
Daan en Lisa zijn gisteren terug gestart op school na eerst een week onverwacht verlof door de aardbeving en alle daarbij horende miserie en daarna nog een weekje "krokus" vakantie.
Ik ben sinds gisteren namiddag terug uit het ziekenhuis en Joris is deze ochtend weer voor het eerst sinds de aardbeving naar het werk vertrokken na een tweetal weken zijn tijd te hebben verdeeld tussen van thuis uit werken, fulltime huisvader zijn en mijn hand vasthouden tijdens de moeilijke momenten.
Maar zelfs tijdens de laatste weken is het leven hier gewoon verder gegaan in Tokyo en dus is het groot stuk braakliggend terrein aan de voorkant van ons gebouw ineens omgetoverd tot een parkeerterrein. Ze zijn bezig met de afwerking details en alleen de slagbomen en betaalautomaten ontbreken nog maar die duiken vandaag of morgen ook wel op want volgens de affiches kan je er vanaf 1 april parkeren.
En als er in Japan beslist wordt dat er vanaf 1 april kan geparkeerd worden dan kan dat vanaf 1 april en daar kan zelfs een aardbeving, tsunami en lekkende kerncentrales geen stokje voor steken!
Sayonara en kus van mij!
Ja! Die inwoners van Japan zijn nogal stipte mensen lijkt me!
BeantwoordenVerwijderenDaar kunnen we dus op rekenen.
groetjes,
Trui