Dus als jullie problemen hebben met mijn opruiende taal lees dan niet verder want je riskeert wel om volgende woorden tegen te komen; borst, atoombom, ninja, kangoeroe en je kan je in de verste verte niet voorstellen wat voor beledigende combinaties ik daar kan mee maken :-)
En nu terug naar mijn schrijfselkes!
Ik ga hier nog elke avond slapen met de vraag of ik een goeie nachtrust ga hebben; ik slaap ondertussen zonder pijnstillers en behalve dat ik mijzelf af en toe pijn doe door op de verkeerde borst te gaan liggen gaat het postoperatieslapen best goed. En de meeste nachten slaap ik ook door de lichtere naschokken!
Gisteren lag ik echter nog maar een half uur in bed en had net mijn boek weggelegd toen het schudden begon en niet stopte. Je kon het gebouw duidelijk voelen bewegen dus mijn bed uit. Je zintuigen werken op dat moment op overdrive en je kan alleen maar hopen dat het niet erger wordt.
Daan sliep mooi maar Lisa werd al snel wakker dus ben ik bij haar op bed blijven zitten tot het over was. Tja, en dan hadden we beiden die adrenaline kick die er voor zorgt dat je het eerste uur niet kan slapen.
Ze had maar kleine oogjes deze ochtend.
Het was terug een M7.4 in dezelfde streek als de aardbeving van 11 maart. Het mag daar wel eens gaan stoppen, de mensen daar hebben nu wel al genoeg meegemaakt de laatste maand!
Ik merk dat ik nog niet eens atoombom, kangoeroe en ninja gebruikt/misbruikt heb maar dit bericht was op zich schokkend genoeg :-)
Sayonara en kus van mij!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten