dinsdag 15 maart 2011

Information overflow

We hebben nog nooit zoveel informatie moeten verwerken als vandaag. We worden hier overspoeld met "breaking news" en "last update" en vaak spreken die elkaar dan ook tegen.

Heel veel buitenlanders verlaten het land maar wij hebben de indruk dat er een kleine paniek-sneeuwbal van de berg is gegooid die steeds grotere vormen aanneemt en dan als een lawine door de internationale gemeenschap in Tokyo is gegaan. Sinds de aardbeving vrijdag kan ik de gezinnen die we kennen en die nog in Tokyo zijn op twee handen tellen.

Tegen het einde van de dag was ik die overvloed aan vaak misleidende informatie strontebeu en heb ik de Belgische Ambassade gebeld. De receptioniste verbond me door met onze "crisiscel aardbevingen" en opeens hoor ik: "Stefanie, ben jij dat? 't is hier Sandra." Sandra die we (slechts enkele keren) ontmoet hadden op de Belgische ambassade wist dus heel goed wie we waren! Dat alleen al gaf een heel geruststellend gevoel.

De informatie die we van haar kregen kwam overeen met de informatie die Joris ook van oudere Japanse collega had gekregen. Er is een radioactieve wolk, die is in de richting van Tokyo aan het komen maar met een snelheid van om en bij de 10 km per uur duurt het wel eventjes voor die Tokyo bereikt heeft. De wolk zal tegen dan ook ferm uitgedund en verspreid zijn en we werden aangeraden (niet verplicht) om het zekere voor het onzekere te nemen en vanavond en morgen binnen te blijven en ramen en deuren gesloten te houden.

Vandaag was er geen melk dus heb ik nog steeds geen vanillepapjes kunnen maken met de Belgische vanillepapjespoedertjes die P&K meehadden. Daan en Lisa kijken er nochtans naar uit!

Daan en Lisa hebben op school skateboard helmen om in geval van aardbeving op te zetten tegen eventueel vallende voorwerpen. De Japanse scholen hebben dan theepotverwarmers om hen te beschermen. Deze schoolkinderen liepen vannamiddag door Hiroo.


En deze mevrouw was met de fiets om boodschappen gekomen naar de supermarkt bij ons om de hoek maar leek meer op een van de werknemers die nu in de Fukushima druk in de weer zijn met het koelen van de reactoren.



Maar wij blijven dus nog even waar we zijn.
Sayonara en kus van mij.

2 opmerkingen:

  1. en toch zag ik je net op TV ....

    Ik hoop dat jullie snel wat rust krijgen, weg van huis zijn is op zich al een avontuur, dit soort extra drukte is voor een expat vaak toch meer belastend dan wanneer je in je vertrouwde netwerk zit.
    Voelen met jullie mee, uit een overigens nat Firenze.

    Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey
    kan ik jullie mailen ... is je gmail nog steeds actief?
    Kathrien
    mama lena

    BeantwoordenVerwijderen