Snot en pizza

Ik heb vorige week in comateuze toestand doorgebracht. Het bleek een joekel van een sinusitis te zijn. Mijn frank viel toen ik boven op de koorts, hoofdpijn en snot er nog eens helse tandpijn bij kreeg.
Een week en een antibiotica kuur later is het ergste achter de rug.

Mijn hoofd stond vorige week niet echt naar eten koken dus bestelde ik pizza. Zoals telkens in Indonesia is de start vaak succesvol :-) Dus ik belde naar Domino's Pizza's callcenter, kreeg een Engelstalige medewerker aan de lijn die aan mijn telefoonnummer direct mijn klantgegevens wist. Ik bestel 2 pizza's voor mijn kids (ik kon geen eten zien, ruiken of horen) en installeer me languit in de zetel met mijn paracetamollekes en zakdoeken.
Een half uur later gaat de telefoon; iemand die enkel Indonesisch spreek zegt een paar keer "Mister Stefanie" en ik versta "Domino's Pizza" en dan ons adres op een vragende toon. Dus ik luid en duidelijk articulerend (want als ze niet dezelfde taal spreken ga je er ook van uit dat ze doof zijn, niet?) mijn adres nog eens herhaald en dan terug strijk in de zetel.
Nog eens een half uur later. D&L hebben ondertussen hun dessert al opgegeten ... Ik hijs me terug uit mijn zetel om nog eens te bellen naar het Callcenter. Heel vriendelijk (altijd!) gaat ze dit voor me uitzoeken en even later laat ze me weten dat de pizza's bijna bij ons zijn.
Effectief een kwartier later gaat de deurbel, de koerier heeft een onschuldige glimlach en ik betaal braafjes want ben te ziek om ook maar een poging te doen om uitleg te krijgen.
En dan blijken de pizza's ijskoud te zijn.
Mijn bloedjes van kinderen zijn dan wel zo flink te beseffen dat ik ziek ben en ze eten zonder morren de twee koude pizza's op (misschien waren ze ook gewoon uitgehongerd).

De dag erna rond 5 uur in de namiddag zeg ik vanuit mijn zetel tegen Lisa; vanavond eet je maar boterhammen met Daan. Ze knikt begrijpend. En dan gaat de telefoon opnieuw; Domino's Pizza in gebrekkig Engels "Sorry, sorry, yesterday, present, your house" ...
Yep, een half uur later staat ze hier, 2 man sterk, manager en delivery guy. Met stomend hete pizza's. En ik moet op de foto met de manager. 't Zal een schone foto zijn, met mijn drie-dagen-niet-gedouched-koortshaar, mijn niet voor publiek geschikte shortje en een T-shirt daterend uit een vorig leven.

Maar D&L vinden mij de beste moeder te wereld. Twee dagen op een rij pizza voor de TV, en dat op gewone weekdagen :-)

Volgende schrijfsel zal gaan over eitjes of strontjes maar ondertussen Sampai jumpa lagi en kus van mij.

PS: Ik heb het gevoel dat dit weer een moeilijke blog gaat worden voor mijn vrienden die gebruik maken van de vertaalfunctie (rechtsboven) daarom even helpen: joekel = heel grote, strijk = languit, ... Veel geluk Google Translate!