Toen Nadia hier (al twee vrijdagen geleden) toekwam toverde ze wat Belgische ecologische bloem uit haar koffer. Dus heb ik nog eens een zuurdesem opgestart; ondertussen waarschijnlijk al poging 5 maar ik ben met tellen gestopt. En; JAAAAA ... het bubbelde en bubbelde dat het een lieve lust was, wel duizenden kleine bubbels ipv grote maar bubbels zijn bubbels denk je bij poging zoveel ...
Ik heb dan ook mijn eerste brood gebakken toen An en Nadia hier waren; meer compact van structuur dan mijn "dagelijks brood" in Zweden maar het viel zeker onder de noemer "lekker brood".
Maar ipv sterker en sterker te worden werd mijn zuurdeeg elke dag zwakker. Je kan me een woesie noemen maar mijn deeg langzaam zien doodgaan dat doet pijn. Zuurdesem is bloem + water en aangezien het niet aan de bloem ligt ... Het leidingwater ruikt hier heel erg naar chloor; we hebben een Britta filter en eenmaal door de filter is het water best lekker maar misschien dat de melkzuurbacteriën in mijn bloem mijn mening niet delen.
Bon, de volgende poging dient zich aan; met flessenwater deze keer.
Maar mijn oven ondertussen werkloos laten en niet met bloem kunnen bezig zijn dat bezorgt me kriebels dus als therapie bak ik koekjes! Voor Daan en Lisa om mee naar school te nemen als tien-uurtje, voor kennissen in het gebouw, voor mama's van klasgenootjes ...
De laatste dagen zijn het voornamelijk "eikels" want die ga ik bakken voor de liefdadigheidsverkoop tijdens de Zweedse beurs op 5 december dus moet ik hier en daar nog wat bijsleutelen aan baktijd, ingrediënten, hoeveelheid deeg per eikel.
Zo zien ze er uit:
En er zit kaneel in dus Zweeds genoeg om tussen de Zweedse gebakjes te mogen liggen :-)
Sayonara en kus van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten