prospectie

We zijn nog steeds lekker verkouden! Gelukkig zijn de Japanners zelf grootgebruikers van papieren zakdoeken en zijn de prijzen naar Tokyo-standaard best laag. En als je in de stad rondloopt is de kans groot dat je wel met een of ander pakje reclamezakdoekjes thuiskomt want daarmee staan ze zowat op elke straathoek te leuren. Wat de Japanners met hun massa's zakdoeken doen weet ik niet goed want in het openbaar je neus snuiten is "not done". Je ziet ze echter ook niet met lopende neuzen ...

Gisteren en vandaag heb ik aan prospectie gedaan; Daan en Lisa hebben schoenen nodig en ook al heb ik nog geen enkel klein Japannerke gezien dat op zijn blote voetjes moet rondhotsen toch zijn winkels met kinderschoenen zo goed als onzichtbaar. Ik krijg er een Harry Potter gevoel bij; dat je door een obscuur café moet om dan via de achterdeur in een andere wereld terecht te komen; de kinderschoenenwereld!

Ik had een paar adressen gekregen van andere ouders dus vond ik het een goed idee om eerst eens, zonder Daan en Lisa, te gaan kijken. Geloof me, zij zijn nog niet op de leeftijd dat schoenen shoppen als "een leuk dagje uit" gezien wordt en dan tussen een winkelende massa het juiste gebouw moeten vinden met hen in mijn kielzog brengt ook bij mij geen prettige gedachten naar boven. Dus de strategie is; prospectie om dan via de dichtstbijzijnde metrouitgang in een zo recht mogelijke lijn binnen de kortste keren voor een rek met kinderschoenen te staan.

Maar lunch kan je (lees: ik) niet overslaan en aangezien het lang geleden was dat ik nog eens een foto van mijn lunch heb gepost, violá! Japans; tempura met rijst, miso soep, gepekelde groentjes en een slaatje.

En dan maar hopen dat ze beiden hun "goesting" vinden in de zelfde winkel want het is niet dat er een overvloed aan keuze is. Het is niet de Brantano of een andere grote keten waar je alle merken broederlijk naast elkaar uitgestald ziet staan, vaak nog per schoenmaat bij elkaar.

Neen hoor, in Japan is het voornamelijk belangrijk dat de schoenen "mooi" uitgestald zijn, wat resulteert in een weinig schoenen op een oppervlakte van een paar vierkante meter met daar rond veel tierlantijntjes. Ik heb wat foto's getrokken en ik kan niet zeggen dat Daan en Lisa uitbarstten in gejuich maar een "yak" heb ik ook niet gekregen dus een dezer dagen is het schoenkoopdag.

Tot dan; sayonara en kus van mij.