Pedagogische studiedag

Op school noemen ze het "Professional Development", in mijn jonge dagen waren dat gewoon pedagogische studiedagen maar voor Lisa en Daan is dit gewoon een extra lang weekend!

Vandaag en morgen zijn Lisa en Daan dus thuis en nu ik dit zit te schrijven heb ik het gevoel dat we al héél veel gedaan hebben vandaag.

In de voormiddag zijn we te voet vertrokken richting Roppongi, in metrotermen is Roppongi maar 1 station van ons verwijderd en te voet is het ook echt niet ver, nog geen twee kilometer maar pas nu zijn de temperaturen zo aangenaam dat je dit ook te voet wil doen!

Daan mocht de gps dragen en de weg tonen ... fascinerend hoe een wandeling voor hen ineens veel interessanter wordt met dit speleding in hun handen. Nu weten we ook waar de brandweer van Minato-ku (ons stadsdeel) gevestigd is; ongeveer een kilometer van waar wij wonen en dat verklaart ook waarom ze zo vaak op "ons" kruispunt passeren.

In Roppongi staat een toren van 54 verdiepingen hoog; de Mori Tower, voornamelijk gebruikt voor kantoorruimte maar op de bovenste verdiepingen zijn oa een museum, tentoonstellingsruimtes en restaurants, ...

Een van de tijdelijke tentoonstellingen was: The dawn of the Dinosaurs dus je ziet al van ver afkomen waar wij naar op weg waren!

Het souvenierwinkeltje draaide volop, je kon er zelfs dinosaurus wijn kopen.

Het was niet alleen studiedag voor onze kinderen maar ook vele Japanse kinderen hadden vrijaf omdat het hier de "respect voor de ouderen dag" was, een nationale feestdag in Japan.

Ik heb nog niet goed door hoe dat precies zit met die feestdagen in Japan, maar ik weet wel dat niet iedereen alle feestdagen als vrije dagen heeft ... waarschijnlijk enkel de ambtenaren zoals in de rest van de wereld :-)

Joris moest alvast optrekken deze ochtend maar is later op het werk aangekomen omdat de treinen volgens de feestdagregeling reden.

Op een deel van de terugweg stonden om de zoveel meter kunstwerken die allemaal als rustplekjes/zitbanken konden gebruikt worden.

En eenmaal terug thuis heb ik eindelijk mijn pastamachine ingewijd; Daan en Lisa keken er al sinds mijn aankoop (begin juni) naar uit ... en ik waarschijnlijk nog veel meer :-)

Voor een eerste keer ging het verbazend goed en nu kon ik ook het in Japan gekocht droogrekje een nieuwe funktie geven aangezien ik, sinds de container is toegekomen, mijn groot droogrek weer gebruik.

Taglierini met gedroogde porcini en saus met tijm, tomaten en mascarpone, dat stond op het menu vanavond en 't was van "lek mijn lipke" ... zóóó lekker!

Sayonara en kus van mij.