Gisteren hadden we Malou op bezoek, de eerste tyfoon van het orkaanseizoen.
Toen ik Daan en Lisa naar de schoolbus bracht is het beginnen regenen en het is de rest van de dag niet gestopt. In de voormiddag was het drukkend warm (en werd ik opgezadeld met een joekel van een hoofdpijn) en bracht de regen geen verkoeling. Ik liep rond met een paraplu terwijl het zweet in straaltjes langs mijn rug naar beneden liep.
In de namiddag is het dan pas echt hard beginnen regenen en dan bedoel ik "draschen", het viel met zwembaden tegelijk naar beneden, het begon harder en harder te waaien en dan kwam ook de donder en bliksem. Malou dus.
Ik ben dan rond de middag nog eens op excursie geweest en het merendeel van het volk op straat was voorzien van paraplu's en gummilaarzen. Grappig om al die vrouwen/meisjes te zien in zomerjurkjes of shortjes én laarzen.
Om onze slaapkamer "aardbevingsveiliger" te maken moest ik een soort krikken kopen die je tussen de kast en het plafond kan spannen zodat je bij een aardbeving 's nachts niet bedolven wordt onder je eigen kleerkasten. Ik schrok enorm van de prijs, bijna 70 Euro voor 2 stuks! We hebben dan maar besloten om er geen derde te kopen voor Lisa's kamer. We gaan haar oude hoge boekenkast weg te doen en voor hetzelfde geld wat lage kastjes te kopen. Zo'n aardbevingskrik is nogal overbodig eenmaal terug thuis terwijl ze van haar lage boekenkastjes nog lang genot zal hebben ... yes, lange termijn planning, ik sta er niet voor gekend maar af en toe verbaas ik mezelf ook.
En dan ga ik nu nog wat dozen leegmaken ...
Sayonara en kus van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten