Het was gisteren nog eens een mooie warme dag. Ik heb het moeilijk om "herfstdag" in mijn mond te nemen want op een paar killige regendagen na hebben we hier nog niet echt veel herfstweer gehad. Het is nu half negen 's ochtends, 20 graden en ik ben net terug van mijn loopronde. Het is bewolkt en de luchtvochtigheid is best hoog want de straten liggen vochtig, misschien dat het nog wel eens regent vandaag maar dan zal het meer op een zomerregen dan een herfstregen lijken vermoed ik.
Joris is zaterdag voor het eerst gaan racen met zijn nieuwe moto; daarvoor moest hij wel om 05.00 uur uit zijn bed. Hij liever dan ik ... Maar het moet het waard geweest zijn want ook al was hij doodop toen hij thuiskwam, hij straalde van geluk! De foto's zullen jullie een dezer wel te zien krijgen.
Gisteren zijn we gaan fietsen, het begint een beetje een gewoonte te worden op zondag maar zoals wel vaker op zondagen heeft het lang geduurd alvorens we in gang kwamen dus zijn we pas rond half twee vertrokken en dan hadden we nog niet eens onze lunch achter de kiezen. Maar in Tokyo is het geen probleem om ergens een hapje te eten dus was onze eerste halte een klein noedelrestaurantje. Het bleek er eentje te zijn waar je eerst aan een automaat een bonnetje moet kopen en dat bonnetje dan inruilt voor je eten. Natuurlijk stond er alleen tekst en geen prentjes op de automaat. Maar geen paniek, iemand van het personeel loodste ons terug naar buiten waar al het eten (in plastic versie) uitgestald stond. Wij moesten dus gewoon vier keer gerechtjes aanwijzen en zij heeft die dan op de automaat voor ons besteld.
Daarna zijn we richting Tokyo Bay (de baai van Tokyo) gefietst, van de Hinode pier vertrekken verschillende boottochten en binnenkort zullen we er daar wel eens eentje van meepikken. Gisteren was het al een beetje laat in de namiddag om nog te vertrekken; het wordt hier namelijk al rond half zes donker.
Op de laatste foto zie je een stukje van de Rainbow bridge, een "brugje" met twee verdiepen, bovenaan een autostrade en daaronder een elektrische trein. Op het verdiep van de elektrische trein zou ook een wandelweg zijn, die gaan we ook nog wel eens uittesten.
Na een ijsje terug naar huis om dan met zijn allen naar "Honey, I shrunk the kids" te kijken op TV. Daan en Lisa hebben goed gelachen :-)
Sayonara en kus van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten