Niks is eenvoudig hier in Japan.
Het is nu ongeveer een maand sinds de container is toegekomen en we hebben ons appartement al een beetje "ingeleefd" ondertussen en weten nu ook waar we wat aan de muren willen hangen. Dus maandag ging ik aan de receptie melden dat ik graag een bezoekje zou hebben van de klusjesman om de fotokaders en spiegel door hem te laten ophangen. Ik zag het direct in hun ogen; ooohhh neen, zo simpel ging ik er niet vanaf komen. Ik werd dus weg gestuurd met huiswerk en moest een lijst maken met het aantal, de exacte afmetingen en gewicht van alles wat ik wou ophangen. Nu gaan ze daar een uitgebreide studie van maken en me daarna laten weten wat het gaat kosten. Waarschijnlijk krijg ik een gedetailleerd overzicht van elk vijsje, schroefje, nageltje en haakje dat ze gaan gebruiken ...
Gisteren trouwens nog zo een staaltje gezien. Tijdens mijn boodschappenronde met de fiets zie ik ineens een ambulance, twee politiewagens en een tiental agenten.
Hier is een foto, uit de heup geschoten want ik zat op mijn fiets :-)
Naar wat ik kon uitmaken van de hele scène was dat een oud mannetje was aangereden door een auto. Waarschijnlijk bij het in- of uitrijden van een parkeerplaats of een van de twee die door het rood reed aan het zebrapad. Het moet alvast niet erg geweest zijn want eerst moest het oude mannetje bewijzen dat hij armen en benen nog kon bewegen door eens met al zijn ledematen te zwaaien, dan hielpen de ambulanciers hem om zijn ketting weer op te leggen onder supervisie van 2 agenten. Ondertussen waren 2 agenten het verkeer aan het regelen (het waren voornamelijk hun politieauto's die in de weg stonden) en de andere 6 waren de voorkant van de auto aan het controleren op krassen en dergelijke en allemaal hadden ze pen en papier bij de hand.
Dat zullen dus 6 verslagen worden :-)
Sayonara en kus van mij!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten