Ik heb hier in Tokyo nog niet echt een wintergevoel gehad. Oké, je kan best een (niet al te dikke) jas verdragen, een muts is vaak overbodig en handschoenen enkel als je fietst maar de zon schijnt zowat elke dag, er is bijna nooit een wolkje aan de felblauwe hemel te bespeuren en de wind is zwak tot onbestaand. Maar als dit officieel winter is dan ga ik niet diegene zijn die dat tegenspreekt.
Zaterdag zijn we gaan schaatsen in Tokyo Midtown. En dan merken we dat we toch lekker centraal wonen; nog geen half uurtje stappen, Daan en Lisa met de steps, en we waren er.
Daan en Lisa die net op het ijs staan en op weg terug zijn omdat ze hun helm vergeten zijn.
Op weg naar huis een koffie-pauze ingelast bij de Starbucks in Roppongi en toen we daar buiten op het terras zaten zei Joris ineens "tiens, sneeuwt het nu?"
Het bleek echter dat de blaadjes van de boom waar we onder zaten zich al ontvouwden en het waren dus bladschubben en geen sneeuwvlokjes die naar beneden dwarrelden.
Spring is in the air (in alle geval in Tokyo)!
Sayonara en kus van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten